WAT?

Een organisatie die wil werken aan eigen kwaliteit stelt zich pro-actief op en bevraagt regelmatig haar eigen werking. Dit kan op een gestructureerde manier via zelfevaluatie. Zelfevaluatie is een onderdeel van het kwaliteitszorgsysteem en resulteert in een kwaliteitsplan. De eigen werking wordt aan een model of denkkader getoetst.

WAAROM?

Overheidsinitiatieven m.b.t. kwaliteitszorg leggen steeds vaker de nadruk op de verantwoordelijkheid van de organisaties zelf en het belang van ‘externe verantwoording’. Zelfevaluatie wordt in die optiek steeds belangrijker. Het biedt de mogelijkheid voor jezelf én voor de buitenwereld aan te tonen hoe je structuren, processen en resultaten op een systematische manier bewaakt, beheerst en voortdurend verbetert.

Het levert je een beeld op van waar je nu staat en stoffeert de inhoud van het kwaliteitsplan. Naar de buitenwereld kan het de systematiek van werken aantonen.

HOE?

Tabor biedt het volgende aan:

• een stappenplan tot een gestructureerde, efficiënte manier van zelfevaluatie,
• ondersteuning bij verheldering van het doel van de zelfevaluatie,
• informatie en advies bij instrumenten en methodieken: welke kaders en instrumenten kunnen best gebruikt worden in functie van de gekozen doelstelling?
• algemene opvolging en begeleiding bij de uitvoering van het traject,
• ondersteuning bij verbeterprojecten die uit het kwaliteitsplan voortvloeien.

Tabor streeft hierbij naar:

• systematiek,
• stimuleren van het kwaliteitsdenken,
• doelgerichtheid / resultaatgerichtheid,
• actieve betrokkenheid van medewerkers als actoren en deskundigen in dit proces,
• oog voor de effecten van kwaliteitsmeting bij medewerkers.